płanetnik

płanetnik (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[pwãˈnɛtʲɲik], AS[pu̯ãnetʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mit. słow. istota napełniająca chmury i rządząca pogodą[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. płaneta ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.pol. płaneta + -nik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Paweł Zych, Witold Vargas, Bestiariusz słowiański.