Podobna pisownia Podobna pisownia: patník

pątnik (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈpɔ̃ntʲɲik], AS[põntʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pielgrzym
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pątnik, choć twarz miał zuchwałą, trząsł się po prostu jak liść.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pielgrzym, sakroturysta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pątniczka ż, pąć ż
przym. pątniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.pol. pątny < st.pol. pąć[2], czyli „droga”; pierwotnie słowo używane w znaczeniu „podróżnik”, później w znaczeniu „podróżnik do miejsc świętych”, „pielgrzym
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pielgrzym
źródła:
  1. H. Sienkiewicz: Krzyżacy
  2.   Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 4, Warszawa 1900–1927, s. 100.