owies (język polski)Edytuj

 
owies (1.1)
 
owies (1.2)
wymowa:
IPA[ˈɔvʲjɛs], AS[ovʹi ̯es], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. roln. Avena L.[1], roślina zbożowa należąca do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy; zob. też owies w Wikipedii
(1.2) roln. ziarno owsa (1.1)
odmiana:
(1.1)
(1.2) blm[4],
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) pole owsa • kosić / uprawiać owies
(1.2) worek / tona owsa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) roślina, zboże
(1.2) ziarno
hiponimy:
holonimy:
(1.1) wiechlinowate
meronimy:
(1.1) owies brodaty, owies głuchy, owies jednostronny, owies krótki, owies nagi, owies płonny, owies pośredni, owies szorstki, owies zwyczajny, owies bizantyjski
wyrazy pokrewne:
rzecz. owsianka ż, owsica ż, owsiak m
zdrobn. owsik m, owiesek m
przym. owsiany, owsikowy, owsicowy
związki frazeologiczne:
przysłowia: Benedykt w pole z grochem, Wojciech z owsem jedzie, Marek ze lnem, Filip tatarkę wywiedziei w Paryżu nie zrobią z owsa ryżuśmiać się jak szkapa do owsa[5]nie poganiaj konia biczem, tylko owsem
etymologia:
prasł. *ovьsъ[6]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło Avena w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. 2,0 2,1 Hasło owiec w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, s. 480, Warszawa, Polskie Wydawnictwo Naukowe, 1980, ISBN 83-01-03811-X.
  3. 3,0 3,1 Hasło owies w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, s. 736, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, ISBN 978-83-01-14198-1.
  4.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. Jan Miodek, Póki żyta – póki byta, w: Odpowiednie dać rzeczy słowo. Szkice o współczesnej polszczyźnie, Wrocław 1987.
  6.   Hasło owies w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.