ostrzegawczy (język polski)

edytuj
wymowa:
IPA[ˌɔsṭʃɛˈɡafʧ̑ɨ], AS[osṭšegafčy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs.akc. pob. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) będący ostrzeżeniem, ostrzegający przed czymś, sygnalizujący zagrożenie, niebezpieczeństwo
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Policjant widząc, że bandyta nie reagował na wezwanie do zatrzymania się, oddał strzał ostrzegawczy w powietrze.
składnia:
kolokacje:
(1.1) strajk / znak / sygnał ostrzegawczy • ostrzegawcze spojrzeniestrzał ostrzegawczy • trójkąt ostrzegawczy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. ostrzegać ndk., ostrzec dk.
przysł. ostrzegawczo
rzecz. ostrzeżenie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: