organista

organista (język polski)Edytuj

 
organista (1.1)
wymowa:
IPA[ˌɔrɡãˈɲista], AS[orgãńista], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) kośc. pracownik kościelny odpowiedzialny za prowadzenie śpiewu i zwykle przygrywający na organach[1]
(1.2) muz. muzyk grający na organach; zob. też organista w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) W niedzielę Jasiek będzie kalikował organiście.
(1.2) W filharmonii odbedzie się koncert wybitnego organisty pochodzącego z Paryża.
składnia:
kolokacje:
(1.1) katedralny / kościelny organista
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) instrumentalista
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. organ mrz, organistostwo n, organistowskość ż, organy lm nmos, organki lm nmos, organistówka ż, organiścina ż
forma żeńska organistka ż
czas. organistować ndk.
przym. organistowski, organowy
przysł. organistowsko, organowo
ims. organistujący
związki frazeologiczne:
etymologia:
śr.łac. organista
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło organista w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło organista w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.

organista (język baskijski)Edytuj

 
organista (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) muz. organista[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) organo-jotzaile
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. organo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

organista (język hiszpański)Edytuj

 
organista (1.1)
wymowa:
IPA[or.ɣa.ˈniș.ta]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) muz. organista

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) muz. organistka
odmiana:
(1.1, 2.1) lp organista; lm organistas
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. órgano m
związki frazeologiczne:
etymologia:
orgȧnist
hiszp. órgano + -ista
uwagi:
źródła:

organista (interlingua)Edytuj

 
organista (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) muz. organista
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

organista (język kataloński)Edytuj

 
un organista (1.1)
 
una organista (2.1)
wymowa:
IPA[urgəˈnistə]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) muz. organista

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) muz. organistka
odmiana:
(1.1) lp organista; lm organistes
(2.1) lp organista; lm organistes
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

organista (język słowacki)Edytuj

 
organista (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) muz. organista
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma żeńska organistka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

organista (język włoski)Edytuj

 
un organista (1.1)
 
una organista (2.1)
wymowa:
IPA/orgaˈnista/
podział przy przenoszeniu wyrazu: or•ga•ni•sta
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) muz. organista

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) muz. organistka
odmiana:
(1.1) lp organista; lm organisti
(2.1) lp organista; lm organiste
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. organo m, organello m, organulo m, organino m, organetto m, organismo m, organamento m, organico m, organica ż, organicità ż, organicismo m, organicista m ż, organicazione ż, organaro m, organistrum m
czas. organare, organicare
przym. organico, organicistico, organario, organistico
przysł. organicamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
śr.łac. organista
uwagi:
źródła: