ordynans (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wojsk. żołnierz posługujący oficerowi

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) przest. wojsk. rozkaz lub zarządzenie
(2.2) daw. służba, dyżurowanie
odmiana:
(1.1)
(2.1-2)
przykłady:
(1.1) Zawiadom ordynansa pana porucznika.
(2.1) Kapitan przywiózł nowe ordynanse ze sztabu.
(2.2) A więc jesteś pan na ordynansach u Odrowążów?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) luzak, lozak, daw. foryś; gw. wojskowa fajfus, gw. lwow. fajfus
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) żołnierz
(2.1) rozkaz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. ordynansowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. ordonnance < franc. ordonner + -ance
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: