odoror (język łaciński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) wąchać, węszyć, chwytać zapach czegoś[1][2]
(1.2) zwietrzyć, zwęszyć, wyśledzić, wywąchać[1][2]
(1.3) liznąć czegoś, poznać powierzchownie[1][2]
(1.4) ubiegać się o coś[2]

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1 os. lp czasu teraźniejszego, trybu wskazującego, strony biernej od czasownika odoro
odmiana:
(1.1-4) odor|or, ~ari, ~atus sum (koniugacja I, verbum deponens)
(2.1) zob. odoro
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. odor m, odos m, odoramen n, odoramentum n, odoratio ż, odoratus m
przym. odorabilis, odorativus, odoratus, odorifer, odorificatus, odorisequus, odorus, odoro
czas. odoro
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Hasło „odoror” w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa 2001, ISBN 978-83-7195-844-1, s. 436.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Hasło „odoror” w: Słownik łacińsko-polski, wyd. pierwsze, opr. Kazimierz Kumaniecki, według słownika Hermana Mengego i Henryka Kopii, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1957, s. 430.