odeń (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈɔdɛ̃ɲ], AS[odẽń], zjawiska fonetyczne: nazal. ?/i
znaczenia:

poprzyimkowa forma zaimka trzecioosobowego

(1.1) książk. od niego
odmiana:
przykłady:
(1.1) Gdy zobaczyła po drugiej stronie ulicy swojego byłego, uciekła odeń, jak jej się wydawało, niepostrzeżenie w boczną uliczkę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. od + niego
uwagi:
(1.1) zobacz też: bezeńdlańdońnadeńnańodeńpodeńpońprzedeńprzezeńweńzańzeń
(1.1) odnosi się tylko i wyłącznie do rzeczowników rodzaju męskiego; zobacz też:   Porada „dlań” w: Poradnia językowa PWN.
tłumaczenia:
źródła: