oburzenie

oburzenie (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌɔbuˈʒɛ̃ɲɛ], AS[obužńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) silne zdenerwowanie spowodowane czyimś nieodpowiednim, niewłaściwym lub niesprawiedliwym zachowaniem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wylej na nich swoje oburzenie, / niech ich ogarnie żar Twojego gniewu![1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. oburzanie n
czas. oburzać ndk., oburzyć dk.
ims. oburzony
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. oburzyć + -enie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Księga Psalmów 69,25, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Augustyn Jankowski, Lech Stachowiak).