wymowa:
IPA[ɔˈburɔ̃n͇ʧ̑], AS[oburõṇč], zjawiska fonetyczne: udziąs.nazal.asynch. ą 
?/i
znaczenia:

przysłówek

(1.1) obiema rękami, używając obu rąk
odmiana:
(1.1) nie stopniuje się
przykłady:
(1.1) Chwyciła krzesło oburącz i cisnęła nim w napastnika.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. oburęczność
przym. oburęczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por. obunóż
tłumaczenia:
źródła: