oboczność

oboczność (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest oboczne
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) oboczność + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. oboczny
przysł. obocznie, obok
przyim. obok
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. oboczny + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: