oblatiuncula

oblatiuncula (język łaciński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. mała ofiara[1]
odmiana:
(1) oblatiuncul|a, ~ae
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. oblatio ż, oblationarius m, oblator m, oblatum n, oblatus m
przym. oblaticius, oblatus, oblativus
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 455.