oblatio (język łaciński)Edytuj

wymowa:
IPA[obˈlaːtioː]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) oferta, proponowanie, oferowanie, zaoferowanie
(1.2) rel. ofiara eucharystyczna[1]
(1.3) rel. to, co przyniesione do ołtarza, danina liturgiczna
odmiana:
(1) oblatio, oblationis (deklinacja III)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) oblatio obligatoria
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. oblationarius m, oblatiuncula ż, oblator m, oblatum n, oblatus m
przym. oblaticius, oblativus, oblatus
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. oblatus + -io; źródłosłów dla ang. oblation, hiszp. oblación, port. oblação, wł. oblazione
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 455.