oblaticius

oblaticius (język łaciński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) ofiarny[1]
(1.2) dobrowolnie ofiarowany
odmiana:
(1) oblātīci|us, ~a, ~um (deklinacja I-II)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. offero
rzecz. oblatus m, oblatum n, oblator m, oblatiuncula ż, oblationarius m, oblatio ż
przym. oblativus, oblatus
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. oblatus + -icius
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 455.