obcość (język polski)Edytuj

wymowa:
podział przy przenoszeniu wyrazu: ob•cość
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co obce
odmiana:
(1.1) blm[1],
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) odmienność
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obczyzna ż, obcowanie n, wyobcowanie n, wyobcowywanie n, obcy mos, obca ż
czas. obcować ndk., wyobcować dk., wyobcowywać ndk.
przym. obcy, wyobcowany
przysł. obco
tem. słow. obco-
przyim. wobec
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło obcość w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.