obłąkanie

obłąkanie (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zaburzenie psychiczne lub choroba psychiczna, obłęd, niepoczytalność
(1.2) rzecz. odczas. od obłąkać
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Że Henryk Jakubowski zmarł, to dobrze zrobił, od kilku lat już był zgubiony, a nawet obłąkaniem swym niebezpieczny.[1]
(1.1) W istocie rzeczy obłąkanie rozwija się stopniowo, a nie jak niektórzy sądzą, że jest ono nagłym atakiem.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.1) wpaść / wpadać / popaść / popadać w obłąkanie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obłąkaniec m, obłąkany m, obłąkana ż
czas. obłąkać dk., obłąkiwać ndk.
przym. obłąkany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Listy emigracyjne Joachima Lelewela, Polska Akademia Umiejętności 1954, wydała i wstępem poprzedziła Helena Więckowska, t. 4, str. 215.
  2. Kalendarz Związkowy na rok 1950, Związek Narodowy Polski, 1950, str. 237.