ośmiornica (język polski)

edytuj
 
ośmiornica (1.1)
 
ośmiornica (1.2)
wymowa:
IPA[ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a], AS[ośmʹi ̯orʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach; zob. też ośmiornice w Wikipedii
(1.2) kulin. danie z ośmiornicy (1.1)
(1.3) przen. mafia lub podobna organizacja przestępcza
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Bo straszna to przecie myśl dla ludzkiego rozumu i nieznośne czucie dla serca matki sierocej, jej syn wałęsa się na dnie morza, nie mogąc znaleźć spoczynku, miotany i targany, z miejsca na miejsce przez tajemnicze i straszliwe oceanu potwory, jakoby w duszy szatana wyśnione przez diabły morskie i rekiny, przez głowonogi ośmiornice, przez gruboskorupe langusty, ohydne kraby, oślizgłe mięczaki, ukwiały i jeżowce[1].
(1.2) Kiedy jest okazja do świętowania, jak zdanie egzaminu czy ukończenie eseju, schodzą, żeby zjeść musakę, okrę, taramosalatę, łatę jagnięcą czy ośmiornicę przy drewnianych, lakierowanych stołach, które wyglądają, jakby przyniesiono je tu prosto ze starego żaglowca[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) głowonóg
(1.2) danie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ośmiornik m
zdrobn. ośmiorniczka ż
przym. ośmiorniczy
licz. ośmioro
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stefan Żeromski, Międzymorze
  2. David Unger „Pan własnego losu”, Wydawnictwo Sonia Draga, Katowice 2018, ISBN 9788381103886