nomarcha (język polski)Edytuj

 
figurka nomarchy (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. zarządzający nomem w starożytnym Egipcie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na wieść nomarchowie, szlachta, wojsko, lud i cudzoziemcy szaleli z radości, ale święty stan kapłański tym gorliwiej obchodził żałobę po zmarłym faraonie[1].
(1.1) Stojący na czele nomów nomarchowie uniezależniali się od faraonów.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nom mrz
partyk. nom
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. νομάρχης < gr. νομός + ἄρχω[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. B. Prus: Faraon
  2. Ryszard Kulesza, Krzysztof Kowalewski, Zrozumieć przeszłość 1, Nowa Era, Warszawa 2019, str. 36.
  3.   Hasło nomarcha w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.