neoprezbiter

neoprezbiter (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) kośc. prezbiter w pierwszym roku po przyjęciu święceń
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Biskup poprosił neoprezbiterów, by stanęli wokół ołtarza.
(1.1) Panie z sodalicji mariańskiej złożyły księdzu neoprezbiterowi życzenia.
(1.1) W niedzielę ojciec neoprezbiter będzie udzielał błogosławieństwa prymicyjnego.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ksiądz / ojciec neoprezbiter
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) prezbiter, ksiądz, ojciec, duchowny, kapłan, duszpasterz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prezbiter m, prezbiterium n, prezbiterat m, prezbiterianin m, prezbiterianka ż, prezbiterianizm m
przym. prezbiterialny, prezbiteriański
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. neo- + prezbiter
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: