nastawnik

nastawnik (język polski)Edytuj

 
nastawniki (1.1) lokomotywy i EZT
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) elektr. techn. przyrząd sterowniczy, używany w tramwajach, lokomotywach, dźwigach elektrycznych itp.[1], służący do przełączania w określonej kolejności obrotów zasilania maszyn i urządzeń elektrycznych przy sterowaniu ich pracą[2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Maszynista przez ruch korbki nastawnika uruchamia lokomotywę, przyspiesza szybkość jazdy, hamuje elektrycznie oraz zmienia kierunek jazdy.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) kolej. nastawnik kierunkowy / jazdy / bocznikowania / hamulcowy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) przyrząd
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nastawnia ż, nastawiacz m, nastawniczy m, nastawnica ż, nastawność ż, nastawianie n, nastawienie n
czas. nastawiać ndk., nastawić dk., ponastawiać dk.
przym. nastawniczy, nastawny
związki frazeologiczne:
za nastawnikiem
etymologia:
uwagi:
por. przepustnica
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1   Hasło nastawnik w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło nastawnik w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.