narrativa

narrativa (język hiszpański)Edytuj

wymowa:
IPA[na.r̄a.ˈti.βa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liter. beletrystyka (ogół pisarstwa obejmującego powieściopisarstwo, nowelistykę i opowiadania)
(1.2) rzad. dar opowiadania
(1.3) rzad. narracja

przymiotnik, forma fleksyjna

(2.1) ż lp od zob. narrativo
odmiana:
(1) lm narrativas
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. narrar
przym. narrador, narrativo, narratorio
rzecz. narración ż, narrador m, narradora ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. narrativo
uwagi:
źródła:

narrativa (język portugalski)Edytuj

wymowa:
podział przy przenoszeniu wyrazu: nar•ra•ti•va
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) narracja
(1.2) opowieść, opowiadanie

przymiotnik, forma fleksyjna

(2.1) ż lp od zob. narrativo
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) história, raconto
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. narrativamente
przym. narrativo
czas. narrar
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

narrativa (język włoski)Edytuj

wymowa:
IPA[narra'tiva]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liter. proza
(1.2) praw. przedstawienie faktów w aktach procesowych

przymiotnik, forma fleksyjna

(2.1) ż lp od zob. narrativo
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. narrare
przym. narrabile, narrativo
rzecz. narrazione ż, narratore m, narratrice ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: