namiestnik

namiestnik (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) polit. osoba sprawująca władzę nad określonym terytorium w imieniu panującego
(1.2) hist. w I Rzeczypospolitej: stopień wojskowy w jeździe polskiego autoramentu, niższy oficer; zob. też namiestnik w Encyklopedii staropolskiej
(1.3) hist. w starożytnym Rzymie: urzędnik, któremu powierzono władzę nad prowincją, miał kompetencje sądownicze i podatkowe
(1.4) przest. zastępca
(1.5) harc. osoba stojąca na czele namiestnictwa
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) namiestnik Chrystusa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: