nadczłowiek

nadczłowiek (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) filoz. jednostka przewyższająca pod każdym względem wszystkich ludzi; zob. też nadczłowiek w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nietzscheański nadczłowiek jest obdarzony niezwykłą wolą mocy i nie ograniczają go normy moralne ustanowione przez społeczeństwo.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nadczłowieczeństwo n, człowiek mos
czas. uczłowieczać ndk., uczłowieczyć dk.
przym. nadczłowieczy, człowieczy
przysł. człowieczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. nad + człowiek; kalka z niem. Übermensch
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: