multiplikacja (język polski)

edytuj
 
multiplikacja (1.1)
wymowa:
IPA[ˌmultʲiplʲiˈkaʦ̑ʲja], AS[multʹiplʹikacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nazwa czynności lub faktu zwielokrotnienia ilości czegoś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) mnożenie, pomnażanie, multiplikowanie, zwielokrotnianie; przest. multyplikacja
antonimy:
(1.1) demultiplikacja
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. multiplo n, multiplikator m, multyplikator m, multiplikowanie n, multyplikowanie n, zmultiplikowanie n, zmultyplikowanie n, multiplikatywność ż, demultiplikacja ż
czas. multiplikować ndk., multyplikować ndk., zmultiplikować dk., zmultyplikować dk.
przym. muliplikacyjny, multiplikatywny, multiplikacyjny
przysł. multiplikatywnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „multiplikacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.