wymowa:
(1.1) ‹mier-zić›, IPA[ˈmʲjɛrʲʑiʨ̑], AS[mʹi ̯erʹźić], zjawiska fonetyczne: zmięk.nie dwuz.i → j  ?/i
(2.1) ‹mierz-ić›
znaczenia:

czasownik nieprzechodni[1] niedokonany

(1.1) wzbudzać w kimś odrazę, niechęć

czasownik niedokonany

(2.1) gw. (Zaolzie) mierzyć, odmierzać[2]
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Mierziła go wszelka elitarność. Toteż starał się przemawiać jak najbardziej zrozumiale, lapidarnie, czystym, a jednocześnie dosadnym językiem[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) odstręczać, odpychać, irytować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mierzączka ż, mróz[4] m, mrożenie[4] n
czas. mierznąć ndk., mrozić[4] ndk., zmierzić dk.
przym. obmierzły
związki frazeologiczne:
etymologia:
(2.1) por. pol. mierzyć
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „mierzić” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. Zachodniocieszyński słownik gwarowy, Władysław Milerski, Polski Związek Kulturalno-Oświatowy w Republice Czeskiej, Czeski Cieszyn 2009, ISBN 978-80-87281-02-4.
  3. Magdalena Arska, Wilki Dobre I Niedobre: Wspomnienia O Benedykcie Hertzu, str. 57.
  4. 4,0 4,1 4,2 Halina Kurkowska, O zmianach znaczeń wyrazów, „Poradnik Językowy” z. 3, 1949, s. 11.