mieć miejsce

mieć miejsce (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ], AS[mʹi ̯ėć mʹi ̯ėi ̯sce], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.wym. warsz.i → j 
znaczenia:

związek frazeologiczny

(1.1) rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć[1]
odmiana:
(1.1) zob. mieć
przykłady:
(1.1) W ciągu roku mają miejsce dwie równonoce, wiosną i jesienią, kiedy noc i dzień tak samo długie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rozgrywać się, odbywać się, dziać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) prawdopodobnie kalka z franc. avoir lieu[2]
uwagi:
(1.1) zwrot „mieć miejsce”, choć stosowany, nie jest aprobowany przez polskich normatywistów[3] lub uważany za nadużywany[2]
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło miejsce w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1   Porada „mieć miejsce” w: Poradnia językowa PWN.
  3. Hasło Zabezpieczyć drzwi, ale nie… dostawy! w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.