miśkarz (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈmʲiɕkaʃ], AS[mʹiśkaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) środ. roln. osoba zajmująca się miśkowaniem kastracją knurków
(1.2) środ. zootechn. osoba zajmująca się kastracją zwierząt[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) daw. misarz m, mniszarz m, misiarz m, gw. miśkos[1] m
(1.2)[1] kastrator m, środ. czyściciel m, felczer m, kajstracz m, kastrownik m, gw. charaszaj m, charasznik m, charaszotnik m, krasaj m, krasak m, kraszajnik m, michar m, misarek m, misek m, misiarz m, misiek m, miskarz m, miszarek m, miszarz m, miszek m, misznik m, miszkar m, miśkar m, miśnik m, mnich m, mnichar m, mnicharz m, mniszarz m, mniszek m, nich m, nisarz m, nisiarz m, tirarc m, węgier m, węgrzyn m, wycinar m, częściowo ogiernik m, wałach m, wałachar m, wałaszajnik m, wałasznik m
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) kastrator, czyszczacz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. miśkowanie n, Miśkówka ż, misarz m, mniszarz m, misiarz m, miśkanie n
czas. miśkować ndk., mnisić ndk., miszyć ndk., miśkać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Władysław Migdał, Łukasz Migdał, Słownictwo gwarowe w hodowli zwierząt, „Wiadomości Zootechniczne”, r. XLVI, nr 3/2008, s. 58.