miąższ (język polski)Edytuj

 
miąższ (1.1) owocu baobabu
wymowa:
‹miąsz›, IPA[mʲjɔ̃w̃ʃ], AS[mʹi ̯õũ̯š], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miękka, wewnętrzna część owocu lub narządu[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dżdżystym rankiem gżegżółki i piegże, zamiast wziąć się za dżdżownice, nażarły się na czczo miąższu rzeżuchy i rzędem rzygały do rozżarzonej brytfanny.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. miąższość ż
przym. miąższowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *męzь lub prasł. *męzъ → 'mięsień, miąższ'[2]
uwagi:
(1.1) zobacz też:   Porada „miąższ” w: Poradnia językowa PWN.
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło miąższ w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło miąższ w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.