metalowiec

metalowiec (język polski)Edytuj

 
metalowiec (1.2)
 
metalowiec (1.3)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba pracująca w przemyśle metalowym[1]
(1.2) środ. muz. muzyk wykonujący muzykę rockową w jej odmianach nazywanych metalem (np. heavy metal, death metal, black metal, doom metal itd.)
(1.3) środ. członek subkultury skupiającej się wokół środowiska związanego z heavy metalem i jego odmianami; zob. też metalowcy w Wikipedii
(1.4) środ. muz. młodz. pot. wielbiciel muzyki nazywanej metalem
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Świerczewski uczęszczał do szkoły powszechnej, w której skończył dwie klasy. Wraz z ojcem podjął naukę tokarstwa metali, a po jego śmierci w 1912 pracował w warszawskich zakładach Gerlacha jako pomocnik tokarza i tokarz metalowiec[2].
(1.2) Liczyła na to, że po koncercie pozna któregoś z metalowców.
(1.3) Klasyczny styl metalowców, spotykany powszechnie od lat 80. XX wieku, to długie włosy, dżinsowe spodnie, glany, katany (często z naszywkami ulubionych zespołów), skórzane kurtki, „ramoneski”, na które często nakłada się dżinsowe kamizelki[3].
(1.4) Pamiętam nieformalnąwojnęmiędzy depeszowcami a metalowcami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) metal, heavymetalowiec
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) robotnik
(1.2) muzyk rockowy
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. metalizowanie n, metal
przym. metalowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. metal + -owiec lub pol. metalowy + -ec[1]
uwagi:
(1.1) Wyraz powstał pod koniec XIX w.[1]
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Wiera Zołotowa, Rzeczowniki osobowe z sufiksem -ec (-owiec) we współczesnym języku polskim, „Poradnik Językowy” nr 9/1957, s. 398.
  2. Wikipedia.
  3. Wikipedia.