Podobna pisownia Podobna pisownia: Mankomankó

manko (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈmãŋkɔ], AS[mãŋko], zjawiska fonetyczne: nazal.-nk-  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ekon. hand. niedobór towarów lub pieniędzy w sklepie, kasie, magazynie itp. w stosunku do stanu wynikającego z ewidencji; zob. też manko w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Co miesiąc nasz premier z Gdańska robi manko na 5 miliardów złotych[1].
(1.1) Hania spowodowała manko, które będzie musiała pokryć z własnej kieszeni.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zrobić / spowodować / mieć manko • manko wynosi
synonimy:
antonimy:
(1.1) superata
hiperonimy:
(1.1) niedobór
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mankowicz mos, mankowiczka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. manco[2] < łac. mancusskaleczony
uwagi:
Dawniej pisano także: manco[2].
tłumaczenia:
źródła:
  1. Najwyższy Czas: Zadłużyciel Wielki Donald Tusk
  2. 2,0 2,1 A. Zaręba, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, „Język Polski” nr 1/1947, s. 18.

manko (esperanto)Edytuj

morfologia:
manko
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) defekt
(1.2) brak
(1.3) manko
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.2) Kaj tiu manko de dia graco estas provokita de la libera volo kiu forlasas la dian vojon.[1]I ten brak bożej łaski został sprowokowany przez wolną wolę, która porzuciła bożą drogę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) difekto
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. manki
przysł. manke
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło Problemo de la malbono w: Esperanta Vikipedio.