maniakalność

maniakalność (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co maniakalne; cecha tych, którzy maniakalni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) maniakalność + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mania ż, maniak m, maniaczka ż, maniactwo n, maniaczenie n
czas. maniaczeć
przym. maniakalny, maniacki
przysł. maniakalnie, maniacko, maniacznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. maniakalny + -ość
uwagi:
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1].
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „maniakalność” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.