mandola (język polski)Edytuj

 
mandola (1.1)
wymowa:
IPA[mãnˈdɔla], AS[mãndola], zjawiska fonetyczne: nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. dawny, szarpany instrument strunowy; zob. też mandola w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mandolina ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. mandola[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło mandola w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.

mandola (język angielski)Edytuj

 
mandola (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) muz. mandola
odmiana:
(1.1) lp mandola; lm mandolas
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Angielski - Instrumenty muzyczne
źródła:

mandola (język włoski)Edytuj

 
mandola (1.1)
wymowa:
IPA/man.'dɔ.la/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. mandola
odmiana:
(1.1) lp mandola; lm mandole
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mandolino m, mandolinata ż, mandolinista m ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
p.łac. pandura < gr. πανδοῦρα
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Instrumenty muzyczne
źródła: