ladacznica

ladacznica (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌladaʧ̑ʲˈɲiʦ̑a], AS[ladačʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. prostytutka lub kobieta mająca przygodne kontakty seksualne z mężczyznami[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) zespół Madonny i ladacznicy
synonimy:
(1.1) przest. nierządnica, rozpustnica, wszetecznica; eufem. kobieta lekkich obyczajów; neutr. prostytutka; posp. łajdaczka; wulg. dziwka, kurwa, lafirynda, wywłoka, zdzira
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. ladaczny
rzecz. ladaco n/mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „ladacznica” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.