lōfer (język wilamowski)Edytuj

 
lōfer (1.1)
 
lōfer (1.2)
 
lōfer (1.3)
 
lōfer (1.5)
 
lōfer (1.6)
 
lōferr (1.7)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sport. biegacz[1]
(1.2) ent. chrząszcz z rodziny biegaczowatych (Carabidae)[1]
(1.3) włók. chodnik, dywanik (długi i wąski)[1]
(1.4) sport. pomocnik[1]
(1.5) szach. goniec, laufer[1]
(1.6) górn. chodnik (tunel w kopalni)[1]
(1.7) techn. wirnik, rotor[1]
odmiana:
(1.1-5) lp łaufer; lm łaufyn
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-7) łaufer, laufer
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
lauferyn ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
por. Läufer
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, s. 257, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.