kvieto (esperanto)Edytuj

morfologia:
kvieto
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) spokój (stan psychiczny osoby)
(1.2) spokój, cisza (brak hałasu)
(1.3) spokój (stan bez wojny i konfliktów)
(1.4) spokój!, cisza! (wykrzyknik)
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) nokte, ĉe la luno mi ne havas kvieton, kial oni min maltrankviligis?.[1] → -Nawet nocą, przy księżycu nie mam spokoju, dlaczego mnie niepokojono.
(1.2) Kaj en tiu silento kaj en tiu kvieto de la libera naturo la homoj en la tendaro tordiĝis en suferoj kaj atendis la morton.[2]A wobec tej ciszy i tego spokoju natury ludzie w obozie wili się z boleści i czekali na śmierć.
(1.3) Kutime ni difinas pacon kiel tempo de la kvieto, sen militoj kaj sen aliaj diversaj perturboj.Zwykle określamy pokój jako czas spokoju, bez wojen i bez innych różnych zaburzeń.
(1.4) Mi skribos akton, donu al mi lanterneton; Nun mi anoncas: Fratoj, silenton, kvieton!.[3]Wnet akt spiszę, niech mi kto latarkę przyniesie, A tymczasem ogłaszam: bracia, uciszcie się!.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kvieteco, trankvilo
(1.2) kvieteco, silento
(1.3) paco
antonimy:
(1.1-3) malkvieto
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kvieteco, kvietismo, malkvieto, kvietigaĵo
czas. kvietigi, kvietiĝi
przym. kvieta, kvietiga, malkvieta
przysł. kviete, malkviete
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. M. A. Bulgakov - La majstro kaj Margarita - tradukita de S. Pokrovskij (Jekaterinburg 1996) - 24 La majstro retrovita.
  2. Henryk Sienkiewicz - Tra dezerto kaj praarbaro - El pola tradukis M. Sygnarski - Varsovio 1978 - Ĉapitro XLV.
  3. Adam Mickiewicz – Sinjoro Tadeo - Esperanta traduko de Antoni Grabowski – Pola Esperanto-Asocio Varsovio 1986 – Libro VIII – Invado.