kultywatorowy (język polski)

edytuj
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) roln. związany z kultywatorem; uprawiany z pomocą kultywatora; taki jak w kultywatorze
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kultywator mrz, kultywatorowanie n
czas. kultywatorować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: