kto pyta, nie błądzi

kto pyta, nie błądzi (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈktɔ ˈpɨta ɲɛ‿ˈbwɔ̃ɲʥ̑i], AS[kto pyta ńe‿bu̯õńʒ́i], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą zestr. akc. ?/i
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) zamiast uczyć się na własnych błędach, warto spytać o radę
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) język i do Krakowa dopyta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
inna wersja: kto pyta, ten nie błądzi
tłumaczenia:
źródła:
  Hasło pytać w: Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, Druk Emila Skiwskiego, Warszawa 1889–1894, s. 458.