kränka (język szwedzki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) obrażać, lżyć[1]
(1.2) naruszać, łamać[2]
odmiana:
(1.1-2) att kränka, kränker, kränkte, kränkt, kränk!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) kränka ngns rättigheter → łamać czyjeś prawa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kränkning
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik polsko-szwedzki, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12413-X, s. 263.
  2. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen