kosmetyka

kosmetyka (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[kɔsˈmɛtɨka], AS[kosmetyka], zjawiska fonetyczne: akc. na 3 syl. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sztuka upiększania, pielęgnowania ciała, włosów; stosowanie środków lub zabiegów mających na celu pielęgnowanie ciała lub włosów
(1.2) przen. wprowadzanie drobnych zmian (najczęściej w celu upiększania czegoś)
odmiana:
(1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) kosmetyka twarzy / włosów • kosmetyka pielęgnacyjna / naturalna / lekarska / samochodowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kosmetyk m, kosmetyczka ż
przym. kosmetyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. kosmetikos → umiejętność upiększania < kosmeo → upiększać, zdobić[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zuzanna Krótki, Leksemy oznaczające perfumy i kremy do pielęgnacji ciała w dobie staro- i średniopolskiej, w: Prace Językoznawcze, XIX/3, 2017, s. 124.