korba (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. dźwignia z rączką[1]
(1.2) gw. (Śląsk Cieszyński)[2] roln. nóż do cięcia słomy
(1.3) pot. człowiek aktywny, przedsiębiorczy[1]
(1.4) pot. bzik
(1.5) pot. kłopoty[3]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.4) mieć korbę
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. korbka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Małgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 222.
  2. Cieszyński słownik gwarowy, Józef Golec, Cieszyn, Macierz Ziemi Cieszyńskiej, 1989.
  3. Irena Bajerowa, Wpływ techniki na ewolucję języka polskiego, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wydawnictwo PAN, Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk 1980, s. 49.