kooperacja

kooperacja (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja], AS[koperacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.dł. sam.akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) współpraca, współdziałanie
(1.2) przest. spółdzielczość
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) współpraca, współdziałanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kooperowanie n, kooperant
czas. operować
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. coopération[2] < p.łac. cooperativus → współpracujący, cooperatio → współpraca i cooperans, D. cooperantis (p.pr.) < cooperari → współdziałać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „kooperacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. Wyrazy obce, „Poradnik Językowy” nr 1/1901, s. 16.