konkurrens

konkurrens (język szwedzki)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) konkurencja, współzawodnictwo[1][2]
odmiana:
(1.1) en konkurrens, konkurrensen; blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. konkurrera
rzecz. konkurrent
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
  2. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 252.

konkurrens (język węgierski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) ekon. konkurent

przymiotnik

(2.1) ekon. konkurencyjny
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konkurencia
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: