konatulo (esperanto)Edytuj

morfologia:
konatulo
wymowa:
IPA/ko.na.ˈtu.lo/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) znajomy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mi elektas miajn amikojn pro ilia bela aspekto, miajn konatulojn pro ilia bona karaktero kaj miajn malamikojn pro ilia bona intelekto.Dobieram przyjaciół ze względu na ich dobry wygląd, znajomych ze względu na ich dobry charakter, a wrogów ze względu na ich intelekt[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) konato
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konato, konatulino
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Termin bywa uznawany za niepoprawny, gdyż utworzony jest z „konat(o)” oznaczającego „osobę znaną” i dodatkowo morfemu „-ul-” wskazującego na „osobę charakteryzującą się czymś”. Przez to oznacza raczej „osobę, która przypomina znajomego, zachowuje się jak znajomy”. W praktyce taka interpretacja jest niespotykane, a termin i jego synonim funkcjonują wymiennie.[2]
źródła: