komplecik

komplecik (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od komplet
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) To nie komplet, lecz tylko mały komplecik.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. komplet m, kompletność ż, kompletowanie n
czas. kompletować ndk.
przym. kompletny
przysł. kompletnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. komplet + -ik
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: komplet
źródła:
  1.   Hasło komplecik w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.