komendant

komendant (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wojsk. dowódca wojskowy
(1.2) kierownik posterunku policji
(1.3) zwierzchnik oddziału straży pożarnej
(1.4) zwierzchnik organizacji paramilitarnej
(1.5) harc. instruktor harcerski kierujący daną jednostką
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1) Wojna z Niemcami wchodzi w okres końcowypisał w nim Komendant Sił Zbrojnych w Kraju (…)[1].
(1.2) Komendant policji nadzoruje pracę swojego wydziału.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.) dowódca, kierownik, przełożony, szef, zwierzchnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. komenderować ndk.
rzecz. komenda ż, komendatura ż
forma żeńska komendantka ż
przym. komendancki
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. commandant[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Marek Ney-Krwawicz, Powstanie przed powstaniem: Warszawa w planach powstańczych i polska myśl powstańcza (1939-1944) oraz próby jej wkomponowania w strategię aliantów.
  2.   Hasło komendant w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.