kolekta (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. jedna z modlitw w kanonie mszy świętej; zob. też kolekta w Wikipedii
(1.2) rel. zbiórka datków podczas eucharystii; zob. też kolekta w Wikipedii
(1.3) rel. to, co zostało zebrane podczas zbiórki w czasie mszy, ofiara pieniężna; zob. też kolekta w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) W czasie kolekty wierni zachowują postawę stojącą.
(1.2) Za rozdanie śpiewników, dzwonienie i kolektę odpowiedzialni będą akolici.
(1.3) Pieniądze z prasy i kolektę kościelny zaniósł na plebanię.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) składka, taca, ofiara
(1.3) składka, taca, ofiara
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Kollekte[1] < łac. collēctaskładka, kośc. wspólna modlitwa, utworzone od łac. collĭgĕrezbierać[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło Kollekte w: Duden Onlinewörterbuch, Bibliographisches Institut.