kolejnictwo

kolejnictwo (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌkɔlɛjˈɲiʦ̑tfɔ], AS[kolei ̯ńictfo], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) dział gospodarki zajmujący się komunikacją i transportem za pomocą kolei[1]
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
(1.1) Podróż parowozem ciągle dostarcza wielu wrażeń i przypomina początki kolejnictwa.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kolej ż, kolejarz m, kolejka ż, kolejność ż, kolejkowanie n, koleina ż, kolejarka ż
czas. wykoleić dk., kolejkować ndk.
przym. kolejowy, kolejarski, kolejny, kolejkowy
przysł. kolejowo, kolejno
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło kolejnictwo w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.