kochliwy (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[kɔxˈlʲivɨ], AS[koχlʹivy], zjawiska fonetyczne: zmięk. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) mający skłonność do łatwego zakochiwania się
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) I tutaj Tadeusz zadziwił, sądziła, że będzie nalegał, aby odprawić kochliwego inżyniera, a on nagle obrócił wszystko w żart[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. kochać (się) ndk.
rzecz. kochliwość ż, kochaś m, zakochiwanie n, kochanek m, kochaneczek m, kochanka ż, kochaneczka ż, kochanica ż, kochanie n, kochankowie, kochany m, kochana ż, kochaniutki m
przym. kochany, kochaniutki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maria Nurowska, Panny i wdowy: zdrada, 1991, Narodowy Korpus Języka Polskiego.