kleiden (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈklaɪ̯dn̩] IPA[ˈklaɪ̯dətə] IPA[ɡəˈklaɪ̯dət]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) ubierać (się), ubrać (się)
odmiana:
(1.1)[1] kleid|en (kleidet), kleidete, gekleidet (haben)
przykłady:
(1.1) Madlen kleidete sich in ein langes Kleid.Madlen ubrała się w długą suknię.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Kleiden n, Kleidung ż, Kleid n, Kleidchen n
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) źródłosłów dla pol. klajdać
uwagi:
zobacz też: kleidenankleidenauskleidenbekleidenentkleidenumkleidenverkleiden
źródła: