kieszeń (język polski)Edytuj

 
kieszeń (1.1)
 
kieszeń (1.1)
 
kieszeń (1.3)
wymowa:
IPA[ˈcɛʃɛ̃ɲ], AS[ḱešẽń], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kraw. rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie; zob. też kieszeń w Wikipedii
(1.2) przen. o czyichś środkach finansowych, funduszach
(1.3) techn. część urządzenia, do której wsuwa się lub wkłada coś płaskiego, np. płytę, kasetę itp.
(1.4) środ. teatr. wnęka przy scenie, gdzie przechowuje się dekoracje
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) W kieszeni spodni mam klucze, portfel i komórkę.
(1.2) Własne mieszkanie nie jest na moją kieszeń.
(1.3) W tym napędzie DVD zacina się kieszeń.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wkładać / wsuwać / chować do kieszeni • wyciągać / wysuwać z kieszeni • mieć / nosić / trzymać w kieszeni
(1.2) finansować z własnej kieszeni • coś jest / nie jest na czyjąś kieszeń
(1.3) wkładać / wsuwać do kieszeni • wyciągać / wysuwać z kieszeni • dwukieszeniowy
(1.4) chować do kieszeni • wyciągać z kieszeni
synonimy:
(1.1) gw. (Górny Śląsk) kabza, gw. (Śląsk Cieszyński) kapsa; środ. dolina
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) brustasza, biletówka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kieszonkowiec m, kieszonkowe n, kieszeniówka ż
zdrobn. kieszonka ż
przym. kieszonkowy, kieszeniowy
związki frazeologiczne:
reg. pozn. dalas w kieszenidostać po kieszenimieć dziurawą kieszeń / mieć dziurawe kieszeniemieć pełne kieszenie / mieć wypchane kieszeniemieć pustą kieszeń / mieć puste kieszenie / mieć pustki w kieszeni / mieć pustki w kieszeniachmieć węża w kieszenimieć w kieszenina każdą kieszeńnóż się w kieszeni otwieraprzemówić do kieszenirąbać po kieszeni / uderzać po kieszenisiedzieć w kieszeni / nie wychodzić z kieszenitrzymać się za kieszeńtrzymać w kieszenizaglądać do kieszeniznać jak własną kieszeńoczy w niebo, ręce w cudzą kieszeńdo dziurawej kieszeni diabeł dziurą wchodzina ciele tłusto, w kieszeni pusto
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
tłumaczenia:
źródła: